• اخبار

از دشواری وظیفه (2)

از دشواری وظیفه (2)
یادداشت دوم سید مجتبی حسینی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با عنوان"از دشواری وظیفه" پنجشنبه چهارم بهمن ماه در روزنامه ایران منتشر شد.

اگر چه هنر، مصداق و معنی خود بودن و خودسازی است اما دولت ها به تبرک همجواری با حدیث قدسی هنر و بهره مندی از ظرفیت های آشکار و پنهانش، پیوسته در تدارک تعالی و توسعه اهداف اجتماعی خود هستند. شاخص توسعه ی هنر، شاخص اثبات حقوق شهروندی و تمکین به الگوهای انسانی است که اندیشه ورز، به سعادت جامعه می اندیشند. از این رو غالبا در بازشناسی مولفه های فرهنگی و تمایزات تمدنی، به احتسابات آماری گسترش هنر و اثرگذاری آن بر لایه های متنوع انسانی توجه می کنند. ایران اسلامی اکنون بلوغ مدیریت انقلابی و کمال ساختاری خود را پشت سر می گذارد، اما بازگویی پیشرفت های صنعتی و مدرنیته یگانه اولویت و فخر این دوره ی کمال نیست و جامعه شناسان با اهمیت بخشی به زبان هنر و زوایای برخوردی آن با ساز و کار حکومتی، اعتلای فهم شهروندی و توسعه ی فرصت های انسانی را رصد می کنند. هنر است که خیرخواهانه التهابات اجتماعی و بحران های انسانی را مطالعه می کند و حکیم وار، تهدیدها را به تکریم و ترمیم بدل می کند. مواجهه با گفتمانی که هنر را ابزار تفنن و تفرج می داند، بی تدارک دلایل اثباتی هنر و ضرورت وجودی آن و اشاره به مصادیق اصلاح و بهبود و باور آفرینی آن مقصد و مقصود این قلم نیست بلکه بر آنم که با توجه بخشی به جنبه های تربیتی، روان درمانی، الگو آفرینی و اقتصاد حوزه ی هنر، به قدسیت هنر سوگند یاد کنم. قاعدتا هر دولتی که به صلاح و مصلحت مردم خویش بیندیشد، باید از نعمت و موهبت هنر صیانت کند و ارکان قدرت خود را هر چند به دشواری، در این زمینه فراخوان نماید. جمعیت جوان ما، در بسیاری از اوقات، ارزشمندی و ولینعمتی خود را در برخورداری آسان از تولیدات هنر و انتفاع اجتماعی از تحقق رسالت اجتماعی هنرمندان می جوید. بسیج کردن بخشی از منابع مالی و مصادر حمایتی که قطعا منتج به نشاط عمومی و خردافزایی نسل هاست، تعهد و تکلف دولت ها در این مشارکت است. آزمون ناپسندی است که از پس آزموده های مدیریتی و دریافت های بلا اثر، ایجازهای اقتصادی و محدودیت های مالی خود را با حذف اعتبارات حمایتی هنر و گزیده کردن بودجه های فرهنگی به اشتباه مرتکب شویم. هنر امروز خودخواسته و خردمندانه، نقشی قابل توجه در توسعه مشاغل و اشتغال نیروی انسانی دارد و پذیرفته نیست که این صنعت امیدوار و رویکرد امیدآفرین، مبتلا به سومدیریت ها و قربانی منافع جریان ها و امواج سیاسی گردد. با نگاهی به آمار جمعیتی دانشجویان حوزه های متنوع هنر، توسعه دانشگاه ها،  موسسات و آموزشگاه های هنری، افزایش اماکن دولتی و غیردولتی مرتبط با تولید و اجرای آثار هنری و در نهایت روابط متکثر بین الملل این حوزه، اهمیت و ضرورت وجودی هنر و اصلاح ناهمواری های پشت سر و پیش رو واضح و مبرهن خواهد شد‌. ایجاد نظام مشارکتی و تدوین ساختار تحول آفرین در میان دستگاه های متکثر فرهنگی و تهدید ناشمردن این سرمایه ی عظیم از یک سو از جمله اقداماتی است که در این روز تنگ باید بدان تاکید کنیم و برای تحققش برنامه ریزی نماییم و از دیگر سو با واسپاری امور به اندیشمندان و اصحاب خیراندیش حوزه ی هنر و تقویت مالی و معنوی مشروط به حفظ استقلال و حذف رویکرد آمرانه و قیم‌ مآبانه و تعمیم جریان گفتگوی بهبود آفرین، مخدوم بودن خود را اثبات کنیم تا اعتماد مخدوش هنرمندان را دوباره جلب نماییم. قطعا ضرورت برخورداری از نظام های نظارتی که امتیاز و مشروعیت خود را در هدایت و راهبرد منطبق با نیازهای اعتقادی، اخلاقی، تربیتی و تفریحی متصورند، مورد تاکید و قبول هنرمندان خواهد بود و همه ی مخاطبان این قلم، نگران عزت و دلواپس معیشت جمعیت بی شماری است که از دیرباز تاریخ این سرزمین، مفتخر به هنر و هنرمندانش بوده است. فرصت یگانه ای است که فروتنانه از همه ی اضلاع مدیریتی خواهش کنم در این روز و روزگار، به دشواری حیات هنرمندان و پایمردی شان در آفرینش های جامعه محور و تاریخ ساز بیندیشند و به بهبود امر، قدم از قدم بردارند.

۵ بهمن ۱۳۹۷ ۰۸:۰۲
  • اظهار نظر

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

امتیاز:
 
نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500