نمایش جزییات خبر
۶ اردیبهشت ۱۳۹۳ ۱۷:۱۶

در دومین نشست تخصصی مالکیت معنوی مطرح شد: ایجاد ارتباط میان پدید آورنده و سازمان مدیریت جمعی نیازمند رابطه ای بر مبنای نمایندگی است

پژمان محمدی در بخش دوم نشست تخصصی مالکیت ادبی هنری و حقوق مرتبط گفت: برای ایجاد ارتباط میان پدید آورنده و سازمان مدیریت جمعی نیازمند رابطه ای بر مبنای نمایندگی هستیم. در زمان انعقاد قرارداد میان دو طرف تمامی مجموعه آثار یک نویسنده نمی تواند سرمایه سازمان مدیریت جمعی محسوب شود بلکه با رضایت دو طرف این امر صورت می گیرد.
در دومین نشست تخصصی مالکیت معنوی مطرح شد: ایجاد ارتباط میان پدید آورنده و سازمان مدیریت جمعی نیازمند رابطه ای بر مبنای نمایندگی است

محمدی با اشاره به اینکه سازمان های مدیریت جمعی باید بر اساس قوانین کشور خود عمل کنند، اظهار کرد: هر کشور قواعد عام و کلی مخصوص به خود را دارد و هر گونه قانون گذاری باید بر اساس این قوانین صورت بگیرد ضمن اینکه پدید آورنده باید به تمامی مفاد قرار داد پایبند باشد.

وی درباره قوانین کشور ایران در زمینه مالکیت معنوی و حقوق پدید آورندگان اضافه کرد: در کشور ما شرکت های مدنی شخصیت حقوقی ندارند و پدید آورندگان در چارچوب های تعریف شده ای که با سازمان دارند، مطالباتی را دریافت می کنند.

زهرا شاکری دیگر سخنگوی این نشست با اشاره به اینکه سازمان های مدیریت جمعی متنوع هستند، در این باره توضیح داد: سازمان های مدیریت جمعی بر اساس قوانین کشور و آداب و رسوم کشور خود، قوانین سازمان را وضع می کنند بنابراین تنوع در این سازمان ها بالا می رود.

وی درباره نوع شکل گیری این سازمان ها افزود:  تعدادی از سازمان ها به صورت انجمن و یا از طریق جامعه شکل می گیرند و تعدادی هم با تشکیل یک هیات مجوز تاسیس یک سازمان صادر می شود. این سازمان ها در برخی موارد حقیقی و در برخی حقوقی هستند.

شاکری درباره اعضای تشکیل دهنده سازمان مدیریت جمعی بیان کرد: برخی کشورها هنرمندان، نویسندگان و مولفان می توانند اعضای سازمان شوند. داشتن حق کپی رایت از دیگر شاخصه ها و ویژگی هایی محسوب می شود که کشورها برای اعضای سازمان ها در نظر می گیرند. همچنین اتباع خارجی در تعدادی از سازمان ها می توانند اعضای سازمان مدیریت جمعی باشند.

وی با اشاره به اینکه این سازمان ها  به شکل سنتی و امروزی اداره می شوند گفت: سازمان های سنتی باید از تمامی اعضا مجوز فعالیت بگیرند اما در بسیاری از کشورهای امروزی از جمله آمریکا تمامی هنرمندان و نویسندگان کشور اعضای این سازمان محسوب می شوند و اگر فردی تمایل عضویت نداشته باشد، انصراف خود را اعلام می کند. همچنین حق الامتیاز در کشورهای مختلف به گونه ای متفاوت تعلق می گیرد. در کشوری مانند چین حد اکثر امتیاز تعریف می شود اما در ترکیه هر سازمان می تواند طبق سیاست های خود امتیازی را مشخص کند.

 توسلی در ادامه این نشست درباره چگونگی شکل گیری سازمان های مدیریت جمعی توضیح داد: در کشورهایی که این گونه سازمان ها وجود دارند، خود هنرمندان و پدید آورندگان آن کشور تلاش های بسیار زیاد و مستمری در راستای شکل گیری سازمان انجام دادند. در سازمان های سنتی حقوق پدید آورنده به سازمان واگذار می شود و سازمان تعیین کننده آن خواهد بود اما در سازمان های امروزه پدید آورنده در هر اجرای زنده خود حق تعیین مبلغ و دستمزد را دارد.

وی در ادامه تاکید کرد: وقتی یک اثر هنری در هر مکان عمومی پخش شود باید حقی برای مولف و پدید آورنده در نظر گرفت.  

اشتراک در
اظهار نظر
امتیاز را وارد کنید
نام را وارد کنید
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید